• Jenni

#freelifeisthebestlife. 3 leuke neveneffecten aan het stappen uit de ratrace.

Bijgewerkt: 20 sep 2019

De beslissing om mijn loopbaan en mijn leven over een andere boeg te gooien, werd niet ingegeven door een grote onvrede over mijn jobinhoud. De job die ik deed was op mijn lijf geschreven - op papier althans. Alleen maakte alles daarrond, de 'randvoorwaarden' (= de stress, het gebrek aan bewegingsvrijheid soms, het afgepeigerd thuiskomen, het naar mijn aanvoelen te weinig zien van mijn gezin) het sop de kolen niet meer waard. Ik wilde uit de ratrace stappen. Nu, nog maar een paar maanden later, kan ik zeggen dat dat voorlopig gelukt is. Meestal. En dat dat bovendien nog een hele resem andere positieve dingen heeft teweeg gebracht. Dingen die ik niet in overweging heb genomen bij mijn keuze; zelfs niet aan dacht. Maar net zijn het die dingen die me nog meer overtuigd hebben van de 'yes' in deze keuze:


  1. We gaan helemaal anders ons met mobiliteit: Ik had jarenlang een bedrijfswagen. Ik ga dat niet ontkennen, dat was heel plezant: tanken zonder naar de teller te kijken. Een hele grote kostenpost die wegviel in onze familiale rekening. 's Morgens opstaan en denken: 'zin in een dagje Antwerpen? Kom, we gaan'. Eerlijk, die wagen maakte ook voor een groot stuk deel uit van de gouden kooi. Toch ging dit gaandeweg ook ergens wringen. De dagdagelijkse file. Weten dat die voor 90% uit bedrijfswagens bestaat. Het mee bijdragen aan het verstikken van onze planeet. Het voelde ergens vanbinnen toch niet meer echt oké. Nu we (tijdelijk) een auto huren en ik niet meer elke dag op de baan hoef, gaan we helemaal anders met onze mobiliteit om. In de stad doe ik alles met de elektrische fiets. Bij heel wat van mijn verplaatsingen trein ik als het kan - handig ook dat we op wandelafstand van het station wonen. Soms blijft de auto gewoon dagenlang in de straat geparkeerd. In plaats van automatisch achter het stuur te kruipen zoals vroeger denken we nu bij elke verplaatsing meer na over hoe we dat zullen doen. Iets dat ik belangrijk vind om aan onze kinderen mee te geven. Het tijdperk van Koning Auto is voorbij. En bovendien besef ik nu dat ik vaak niet doodmoe was van de job die ik deed, maar van na de werkdag nog anderhalf uur te moeten tuffen in de file. Dog days are over.

  2. Ik beweeg veel meer. In mijn vorige job zat ik veel. Dat was van 's morgens in de auto te springen, overdag veel achter de pc te zitten of naar klanten te gaan, 's avonds weer te bollen naar huis. Meestal was ik nadien te moe om nog baantjes te gaan trekken of yoga te doen. Het voorgeschreven halfuur beweging per dag haalde ik dus nooit, terwijl ik dat nu moeiteloos overschrijd: er is weer tijd om de kinderen naar school te brengen (te voet of met de fiets), om mijn verplaatsingen te voet te doen, of om gewoon zomaar eventjes midden in de dag, wanneer het rustig is, mijn 40 lengtes te halen. Za-lig. Er is ook gewoon meer energie om te bewegen, en door meer te bewegen heb ik ook weer meer energie. Een positieve cirkel dus.

  3. Vakantie is nu echt vakantie. Vroeger diende ik alles wat ik graag deed buiten werken (en dat zijn toch wat dingen ;-)), te proppen buiten de werkweek. Bloggen was voor 's avonds of het weekend (als ik fut had). De vakantie gebruikte ik deels om alle boeken te lezen waar ik doordeweeks geen tijd voor had - om dan gefrustreerd te geraken dat ik er niet in slaagde één pagina te lezen (kinderen, weet je wel ;-)). Meer nog: de eerste dagen verlof was het steeds zaak los te komen van alle stress en vermoeidheid, om dan pas echt in vakantiemodus te geraken wanneer de eindmeet al in zicht was. En soms bleven de telefoontjes en mails komen - en de bijhorende zorgen. Iets dat ik dus geleerd heb is dat ik vakantie als iets artificieels zie, wat mij betreft toch: voor mij lukt het niet om twee of drie weken los te komen van alles als ik daarbuiten veel stress ervaar. Elke dag vakantie, ik kan dat volledig beamen. Misschien daarom dat ik nu het gevoel heb dat ik voor het eerst écht van de zomer geniet. Zonder dat mijn gedachten afdwalen.


Uiteraard is het niet alleen een goed nieuws-show. Er zijn ook veel dingen die ik mis uit mijn vorige job (mijn topcollega's, de drive die ik toen voelde, het gevoel ergens bij te horen...to name a few), en ik ben nog volop aan het uitvogelen welke weg ik exact wil uitgaan. Maar de randvoorwaarden, die zitten in elk geval al helemaal goed.



De auto, wat is dat?




Jenni.

177 keer bekeken

JOIN MY MAILING LIST

© 2018 by Madame Octopus. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon