• Jenni

35 random facts over Madame Octopus

Zoals ik al eerder heb aangekondigd, word ik volgende week 35. Bovendien vier ik een maandje later een andere verjaardag: dat van mijn 1-jarig blogbestaan. Traag maar gestaag win ik wat meer lezers bij dan Servaas, familie en mijn beste vrienden, dus ik vond het geen slecht moment om eens wat meer van mijn persoon prijs te geven. En ik hou ook gewoon van lijstjes, dat ook! ;-)


35 triviale en minder triviale feiten over Madame Octopus, here they come!


1. Ik ben geboren op 20 december, maar ik moest eigenlijk een kerstekindje zijn.

2. Verjaren zo dicht bij de feestdagen heb ik nooit fijn gevonden. Als kind betekende dat immers een overload aan cadeaus op hetzelfde moment, of je verjaardag die wat ‘verdween’ in het andere feestgedruis. Het blijft nu nog steeds een heikel punt om vrienden en familie rond die datum samen te krijgen.

3. Ondanks mijn rationele aard geloof ik heel erg in horoscopen. Ik zie mezelf dus als een rasechte boogschutter: vurig, avontuurlijk en recht-door-zee.

4. Als kind wilde ik paleontoloog, astronaut of oorlogsjournalist worden. Die avontuurlijke aard dus ;-)

5. Die eerste beroepskeuze – paleontoloog dus- ontstond door een film die gedurende mijn hele kindertijd met stip op één stond in mijn lievelingsfilmslijstje: Jurassic Park.

6. Op mijn 14de zag ik echter op het grote scherm twee fonkelende blauwe ogen die mijn bakviskriebels de hoogte in joegen. Mijn Leonardo DiCaprio- crush ging ondertussen wat liggen, maar hij blijft wel één van mijn favoriete acteurs.

7. Daarentegen ben ik nooit echt een boysband-fan geweest. De Hanson, Backstreet Boys of Boyzone – heisa is volledig aan mij voorbij gegaan. De eerste cd’s die ik als twaalfjarige kocht waren….Thunderdome.

8. Dat is hardcore house, ja. De bekendste nummers in dit genre zijn ‘The Fly is Dead’ of ‘Bonzai Channel One’. Nog altijd één van mijn lievelingsnineties-nummers waar ik graag op los ga. Wanneer ik ooit nog eens buiten kom (zie puntje 29).

9. Toch vind ik van mezelf dat ik een zeer eclectische muzieksmaak heb. Als tiener & twintiger vond je me zowel op de wei van Rock Werchter als op de dansvloer van I Love Techno of de Fuse.

10. Ik ben heel dankbaar dat ik tijdens de vele uren als kind met mijn papa in de auto (hij was vertegenwoordiger, en ik ging vaak met hem de baan op) Depeche Mode, Led Zeppelin of Pink Floyd leerde kennen. En zelfs The Prodigy, begin jaren ’90.

11. We trekken die lijn ook door met onze kinderen. Ze horen hier heel weinig echte kinderliedjes (wel op school uiteraard). Kleinkunst , Franse chansons en klassieke muziek des te meer. Via mij al de rest ;-) Tegenwoordig doet ene George Ezra het hier goed.

12. Frans is mijn echte moedertaal. Ik leerde pas op de kleuterschoolbanken Nederlands, wat toen niet zo’n fijne ervaring was. Al ben ik uiteraard mijn ouders enorm dankbaar dat ik hierdoor quasi perfect tweetalig ben.

13. Voor de rest ben ik geen grote polyglot. Ik begrijp heel goed Engels maar mijn spreken vind ik maar matig. En ik begon ooit als student aan Italiaans en Portugees, maar die kennis bleef zeer beperkt ;-)

14. Ik zie mezelf vaak als een vat vol tegenstellingen. Zo heb ik als avontuurlijke geest heel veel nood aan structuur. Zonder mijn job of mijn kinderen zou mijn leven er waarschijnlijk zo uitzien: uitslapen tot 11uur, dan nog een uur lummelen in bed, dan urenlang de kranten lezen op internet of door Pinterest scrollen en Netflix kijken. Om me dan rond 17u lusteloos te voelen doordat ik niets zinnigs heb uitgestoken.

15. Ik ben een zeer loyaal iemand. Mijn beste vriendinnen ken ik al meer dan 20 jaar, mijn wederhelft al bijna 18 en ik werk al 10 jaar voor hetzelfde bedrijf. Eens in mijn hart, geraak je er zeer moeilijk uit :-)

16. Ik vond mijn middelbare schooltijd heerlijk. Een periode waar ik altijd met heel veel warme gevoelens aan terugdenk. The Florida Girls weten waarom.

17. Op die schoolbanken was ik als enige van de klas verknocht aan onze Geschiedenisleerkracht. Niet omwille van zijn looks (sorry Mister P.) maar omwille van zijn superboeiende lessen. Daar ergens tijdens die twee laatste uren op vrijdagnamiddag besliste ik dat ik Moderne Geschiedenis ging studeren. Ondertussen had ik mijn wilde plannen om oorlogsjournalist te worden wat getemperd tot ‘gewoon’ journalist.

18. Ik deed mijn kandidaturen (ja, toen heette dat nog zo) in Brussel en ging nadien op kot in Leuven. Ook dat was, zonder al te veel uit de doeken te doen, een zeer plezante tijd. Maar ik was er wel elk jaar door!

19. Na een halfjaar thesissen in een muf archief en mijn haren te hebben uitgetrokken (bijna letterlijk) voor een hoopje ongeïnteresseerde leerlingen in het middelbaar onderwijs begon ik toch: A. zeer hard te twijfelen aan mijn studiekeuze B. de beslissing te nemen dat ik geen leerkrachtmateriaal was. Want ja, 80% van de historici komen toch vroeg of laat voor de klas terecht. Ik niet.

20. Gelukkig kwam er aan Aha-erlebnis tijdens het vak Human Resources Management tijdens het tweede jaar dat ik in Leuven bleef ‘plakken’. Als ik niet zou werken met verhalen van mensen uit het verleden, zou ik dat doen met verhalen van mensen uit het heden. Want een jobkeuze verraadt heel veel over iemands persoonlijkheid , wat hij/zij nodig heeft en over het parcours dat die persoon heeft afgelegd.

21. Als uitzendconsulent mijn loopbaan beginnen zag ik dus toen als mijn ideale startjob. Bleek die sector toch veel meer mijn ding te zijn, want na een kleine tussensprong zit ik er 10 jaar later nog steeds.

22. Ondertussen klom ik wel al een beetje op de carrièreladder, al denk ik nu dat mijn persoonlijk ‘saturatiepunt’ bereikt hebt. Als Operations Manager ben ik verantwoordelijk voor mijn eigen kantoor. Een functie waarin ik mijn drang naar veelzijdigheid volledig kan botvieren. De stress die erbij komt kijken is dan weer soms meer een bottleneck.

23. Ik heb nooit echt bewust carrière willen maken, alles groeide steeds organisch in mijn leven. Maar ik kan niet ter plaatse blijven trappelen.

24. Je mag me echt voor niets wakker maken ’s nachts, maar als het voor sushi is, is de kans groot dat ik je de kamer niet uitstamp.

25. Na in Brussel en Leuven te hebben gewoond dacht ik nooit terug naar de heimat te keren. Halle is niet de meest spannende stad, maar ik heb mijn herinneringen en beste vrienden vlakbij, en dat is het belangrijkste. En er zijn een paar, zelfs hippe, koffiebars. Dat ook!

26. Uit bovenstaande hebben jullie ondertussen kunnen afleiden dat ik vroeger een behoorlijke party animal/gangmaker was. Toch heb ik ook een donker, melancholisch kantje. Dat heb ik van geen vreemden.

27. Ik herken enorm veel van mezelf in onze oudste zoon. Onze jongste, dat is gewoon een gangmaker tout court.

28. Ik zie mezelf nu, post-ouderschap, als een extravert met introverte noden. Daar blogde ik al eens eerder over.

29. Vroeger vond ik het dan ook een ramp om op een zaterdagavond thuis te zijn. FOMO to the max. Nu heb ik thuis zijn echt leren appreciëren en kan ik heel hard uitkijken naar onze ‘Netflix & Sushi’- avonden. Of hummus. Want hummus is altijd een goed idee. En past overal bij.

30. In het jaar 2012, het geboortejaar van mijn eerstgeborene, zijn er welgeteld drie ‘Augusten’ geboren in Vlaanderen volgens Kind & Gezin. Een naam waar we zeer gemengde reacties op ontvingen. Gaande van ‘supermooi’, naar ‘echt?’ en ‘dat kind gaat gepest worden’. Toch was het al jaren voor conceptie beslist dat onze oudste zoon die naam zou krijgen. Hij komt immers heel veel voor in de familie van mijn man en er hangt zoveel geschiedenis rond. De naam ‘Felix’ worden we gewoon mooi.

31. Ik heb een grote passie voor fotografie. Dat was al kind al zo. Het zal jullie niet verbazen dat ik een grote voorliefde heb voor portretfotografie. Helaas zijn mijn modellen vaak niet zo gewillig.

32. Daarnaast reis ik enorm graag. Die liefde werd opgewekt door met mijn ouders eind jaren ’80 naar Griekenland te reizen. Alleen al de geur van Zaventem geeft me kriebels in de buik.

33. En toch voel ik me een beetje op mijn ongemak als ik het vliegtuig moet nemen. Waarschijnlijk heeft mijn hoog controlefreak-gehalte er iets mee te maken.

34. De uitspraak Diamonds Are a Girls Best Friend, gaat helaas niet voor mij op. Ik ben alleen verknocht aan mijn verlovings- en trouwring. En mijn grote collectie oorbellen. Hoe opvallender, hoe liever! Ik heb daarnaast ook een grote collectie boeken/magazines/kleren/planten. Tot groot ongenoegen van mijn wederhelft. Minimalisme is niet echt mijn ding.

35. Ik ben niet alleen Madame Octopus, ik eet ook heel graag inktvis! Quasi het eerste wat mijn wederhelft en ik bestellen als we voet aan grond zetten in één of andere Mediterrane bestemming. De beste tot nu toe is nog steeds die van op het dorpsplein in Santa-Gertrudis (Ibiza).



En een grote quotes-lover. Dat ook.

0 keer bekeken

JOIN MY MAILING LIST

© 2018 by Madame Octopus. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon