• Jenni

#freelifeisthebestlife: Bijna 3 maanden freelancer. Tijd voor een Q&A met mezelf.

Het vergt nog wat training, zeggen dat ik een eigen zaak heb. De nadelen van een 'sois forte et tais toi'- mens te zijn zorgen ervoor dat ik niet echt aan zelfstoef doe. En ik dus nogal snel zeg 'ik heb een klein bescheiden eenmaanszaakje' en dus 'ik doe maar wat' bedoel wanneer iemand me vraagt wat ik nu doe. Daar mag dus nog wat een gewerkt worden ('moet' mag ik niet meer zeggen van mijn therapeute). Voor de rest is er wel al heel veel bewogen, dus even een tijd voor een kleine Q&A met mezelf.


  1. Dat zelfstandigenleven, hoe bevalt u dat tot nu toe? Ik kan wel zeggen dat het voorlopig is wat ik ervan verwacht had: iets voor mij dus. Ik geniet van de vrijheid in alle opzichten, van het gevoel geen rechtstreeks baas meer te hebben, geen lastige telefoons meer te krijgen als ik aan de schoolpoort sta en Felix aan mijn mouw staat te trekken ondertussen, van het feit dat ik niet meer elke dag in die rotfile sta, ja zelfs van op een zonnige zaterdagochtend met een kop koffie aan mijn administratie te werken. Die eerste keer uw eigen zuurverdiende centen zien binnenkomen op de rekening: dat is een zalig gevoel. Ik wist dat er in mijn sector veel werk was, maar dat de opdrachten zo vlot en spontaan zouden binnenlopen had ik écht niet verwacht. Dat maakt ook dat ik me helemaal geen zorgen maak over de toekomst, zelfs al weet ik niet hoe ik vanaf januari de hummus op mijn boterham zal betalen - mijn opdrachten lopen immers maar door tot eind dit jaar. Geen al te grote piekeraar/stresskonijn zijn in deze branche helpt ook, heb ik gemerkt.

  2. Zijn er ook nadelen, dingen die je niet verwacht had? Vroeger kreeg ik mijn loon rond de 28ste van de maand. Nu stuur ik pas die dag een factuur uit en is het dan nog minstens een maand wachten op mijn centen. Dat pikt wel en daar ben ik nu al een spaarpotje voor aan het aanleggen. Ik was ook verwend als werknemer en heb dus al eens gehuild aan het tankstation of toen ik mijn eerste Proximus Business-factuur in de bus kreeg (net iets te enthousiast geïnstagramd op vakantie, zo bleek). Maar wat mij betreft weegt dit in de verste verte NIET op tegen de antwoorden op vraag 1.  

  3. Hoe zit het met je work-lifebalans? Is die erop vooruitgegaan? VOLMONDIG 'JA'. Maandag en dinsdag zijn nogal gelijkaardig aan mijn leven als werknemer, omdat ik dan extern werk en het monster dat 'Brusselse Ring' heet op moet. Voor 7u de deur uit en pas na 18u terug thuis dus. Ik voel me dan moe, maar toch net iets minder afgepeigerd omdat ik in deze job niet het gevoel heb steeds op de tippen van mijn tenen (en mijn kunnen) te staan. De andere dagen verlopen veel rustiger. Kinderen afhalen aan de schoolpoort, ze eventjes ruimte laten voor hun goesting van de dag zonder moetjes, ze om 17u laten weken in bad en een uur later achter de kookpotten staan: het kan nu allemaal. En niet onbelangrijk: ik heb nu ook de mentale ruimte om naar de verhalen te luisteren over een klasgenootje dat kaka in zijn broek had gedaan of te lachen om de flauwe Jantjesmoppen van zoonlief (terwijl ik een halfjaar geleden waarschijnlijk nog met mijn hoofd achter mijn PC had vertoefd en enkel 'hmm' had geknikt zonder echt te luisteren. Sorry ook voor al die momenten @servaaske).

  4. En met je zelfzorg? Daar wilde je toch ook aan werken, niet? Die is erop vooruit gegaan, maar we zijn er nog niet helemaal. De rotvaart van het leven waar ik - toegegeven - aan verslaafd was, wel die verslaving is nog wat aanwezig. Ik betrap er mezelf nog maar al te vaak op dat ik lijstjes zit af te werken en soms huppel ik mezelf helemaal voorbij. Ik merk het vooral wanneer ik alle dingen die nodig zijn voor mijn mentale gezondheid (genoeg beweging, tijd voor gesprekken met mijn hubby die verder gaan dan wie de boterhammen gaat smeren, regelmatig ook niets doen) begin te schrappen. Maar afgelopen donderdag bijvoorbeeld was mijn artikel rond 13u gefixt, heb ik nadien 3 afleveringen van 'Selling Sunset' op Netflix gebingewatched om daarna nog een halfuur te dutten. Vroeger zou ik me een luie wanne gevoeld hebben, maar nu wist ik dat het mij de nodige energie zou geven om de avondrush bewust te beleven. Akkoord, dit kan ook allemaal maar omdat ik nu nog veel minder uren werk dan daarvoor - gemiddeld zo'n 25u per week. Dat zal vanaf januari gevoelig verhoogd moeten worden, of ik zal meer moeten factureren ;-) Maar dat zien we dan wel. En oh ja, ik heb ook al eens 'neen' gezegd tegen een opdracht die ik niet zag zitten, daar ben ik ook wel al best fier over. 

  5. Is er dan helemaal geen 'maar'? Jawel, sommige van de voordelen zijn ook net de nadelen. Ik werk nu aan heel afgebakende zaken, waardoor ik mijn work/life heel goed gescheiden kan houden. Maar ik merk wel dat ik de drive mis, de opwinding om aan iets groots te werken, ja zelfs de verantwoordelijkheid die ik had in mijn vorige job. Ik mis ook de (commerciële) contacten die ik had. De contradictie ligt in het feit dat ik me nu soms minder 'ondernemer' voel terwijl ik het nu letterlijk ben. Vroeger was ik het formeel niet maar in de feiten (ik runde mijn eigen kantoor) wel. Het zal dus zaak zijn om de komende maanden verder uit te spitten hoe ik toch weer meer passie vind, zonder mezelf hierin te verliezen#worklifebalance #momboss #intheoffice #freelancerlife


Kleine eindredacteur-in-spé

216 keer bekeken

JOIN MY MAILING LIST

© 2018 by Madame Octopus. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon