• Jenni

#freelifeisthebestlife. Hoe ik een (belangrijke) keuze maakte in 10min.

Of het nu gaat om behangpapier, schoenen of wat de pot schaft: dat zijn keuzes die ik in een vingerknip maak. Ik ben niet de persoon die 10x naar de plaatselijke Gamma trekt om allerlei staaltjes te halen voor de kleur van zijn nieuwe berging zeg maar. Zo'n beslissingen, da's behoorlijke easy peasy.


Maar dan heb je de andere categorie keuzes. De GROTE LEVENSKEUZES. Wat ga ik studeren, welke job zoek ik, wil ik wel trouwen of kinderen krijgen. Buikpijn, stress en slapeloze nachten zeg ik je. Die grijze zone tussen het moment dat een keuze zich aandient en het moment dat je de knoop doorhakt: ik háát het.


En toch zie ik verandering. Door op een andere manier in het leven te staan en anders naar de dingen te kijken maakte ik onlangs een moeilijke keuze vrij snel. In 10 minuten zelfs.


Ik vertel. Jullie weten allemaal dat ik de laatste maanden behoorlijk twijfelde over het freelancersbestaan. Net op dat moment diende zich een heel mooie job aan: terug de sales in, in combinatie met workshops geven. Een dienst verkopen die me heel erg aanspreekt (outplacement) en waarin mijn ervaring volledig tot zijn recht zou komen. En waar ik 4/5 aan de slag kon (mijn conditio sine qua non), in een bedrijf met een fijne bedrijfscultuur en qua pingels alle toeters en bellen (auto, tankkaart, mooi loon). De ideale job, quoi, op papier. Alleen: terug in vast dienstverband.


En daar knelde het schoentje. Eigenlijk vertegenwoordigde die job alles wat ik bewust had achtergelaten (een baas, vaste uren, weinig vrijheid). Maar qua inhoud was het wel alles wat ik zocht. Hoofdbreker dus.

Buikpijn ook een beetje. Die verdomde keuzes toch altijd!


Gelukkig had ik ondertussen al wat gelezen over keuzestress. Over hoe gemakkelijk we eigenlijk zouden kunnen kiezen maar het onszelf constant moeilijker maken door beperkende gedachten. Gedachten die voor mist zorgen in ons brein. Zoals: 'ja maar dan ben ik er te weinig voor de kinderen', of 'wat met mijn diploma' of 'dan heb ik mijn bedrijfswagen niet meer.' Zoiets. In mijn geval was het 'ga ik ooit nog zo'n kans krijgen?' Mijn buikgevoel bleef toch zeggen dat er iets niet klopte. Op dat moment is het altijd nuttig om de dingen even visueel te maken.


Dus ging ik aan tafel zitten met twee velletjes papier, en schreef ik heel intuïtief de eerste zaken die in mij opkwamen: de 3 voordelen aan de job in vast dienstverband, en de 3 aan freelancer blijven. Hetzelfde deed ik met de nadelen. Daarop kruiste ik opnieuw puur op buikgevoel het grootste voordeel aan van de 6 voordelen en het grootste nadeel van de 6 nadelen. En eigenlijk verscheen daar zwart op wit wat ik al veel langer voelde: ik wil mijn vrijheid (of het gevoel van vrijheid althans) niet meer opgeven.


De knoop was doorgehakt, maar daarmee is nog niet gezegd dat het makkelijk is. Ik deed er nog eens 3 dagen over om te mailen naar het bedrijf in kwestie met de mededeling dat ik de job niet zou aannemen. Maar ik was er best trots op dat ik mijn gevoel had gevolgd en niet was gegaan voor wat ogenschijnlijk de beste keuze was (in de ogen van veel mensen is dat immers nog steeds financiële zekerheid).


Ik zeg nu niet dat je elke keuze op die manier kunt maken. Soms moet je zaken puur rationeel bekijken en de keuze die ik moest maken was er uiteraard één van de luxesoort. De boodschap die ik vooral wil meegeven is dat het echt wel nuttig kan zijn om bewust te zijn van je eigen beperkende gedachten. Bij mij bijvoorbeeld gaan die altijd in de richting van kansen missen (een kans om mezelf te bewijzen en iets te betekenen).

Je zwakke plek kennen is soms een enorm voordeel in het leven.


Jenni.



#worklifebalance #momboss #intheoffice #freelancerlife

138 keer bekeken

JOIN MY MAILING LIST

© 2018 by Madame Octopus. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon