• Jenni

#ouderzonden, part III: Lust

Een dag na Valentijn gaan we het vandaag hebben over een prikkelende hoofzonde: lust. Remember, sinds begin februari blog ik samen met 50 anderen over het ouderschap, waarin we elke week een centrale vraag beantwoorden. Vandaag luidt deze: Wat doe je om jezelf graag te blijven zien en dit over te brengen aan je partner nu je in de eerste plaats vooral ‘ouder van …’ bent?


Van de afgelopen weken misschien wel de voor mij makkelijkst te beantwoorden vraag. Want over dit onderdeel had ik pre-conceptie al een heel duidelijk idee, en misschien is dit wel één van de enige principes rond het ouderschap die ik ondertussen niet overboord heb gegooid. Sterker nog: het is het enige principe dat helemaal niet veranderd is door het krijgen van mijn kinderen, waar ik zelfs nooit over getwijfeld hebt. Eigenlijk gaat het om twee principes, die wel sterk met elkaar verweven zijn:


1) Er deftig uit blijven zien. Ik heb verre van een modellenlijf, daarvoor eet ik veel te graag, ben ik te weinig sportief en gaf moeder natuur me eenmaal te veel ‘curves’ mee (waar ik overigens heel tevreden mee ben) Je zal me echter niet snel onopgemaakt en in slodderbroek- en trui aantreffen. Tenzij ik echt heel erg ziek ben. Een Barbiepop ben ik evenmin, en ook geen die hard fashionista. Maar ik heb een grote liefde voor mode, en de uitspraak ‘sinds ik kinderen heb koop ik alleen nog maar iets voor hen’ is me vreemd. Ik zie gewoon heel graag mooie kleren, of het nu voor mij is of voor de monstertjes . En in mijn job waar ik veel klantencontacten heb, is het gewoon not done om niet representatief voor de dag te komen. Het gaat natuurlijk verder dan dat. Jezelf graag zien, is meer dan opgemaakt zijn en mooie kleren dragen. It’s a state of mind. Ik heb mijn complexen, zoals iedereen. Toch, als ik naakt voor de spiegel sta, en mijn ‘tijgerbuik’ aanschouw (met dank aan mijn laatste zwangerschap en verschillende buikoperaties) peins ik soms ‘tiens, om 34 te zijn en twee kinderen te hebben gebaard ziet ge er toch niet zo slecht uit’. En gelukkig denkt de wederhelft daar net ook zo over – denk ik.


2) Mama en papa zijn ook nog Jenni & Servaas: We waren al 10 jaar een koppel, vooraleer we aan kinderen begonnen. We zouden niet dat koppel worden dat elkaar enkel nog als ‘mama en papa’ zouden aanspreken, helemaal zouden opgaan in hun kinderen, om dan een midlifecrisis te krijgen en te scheiden op ons 40ste. (waarmee ik niet wil zeggen dat koppels die wél elkaar aanspreken met ‘mams, paps, mamsie of moeke’ op een scheiding afstevenen. Je snapt het wel.) En toch, toch deed de komst van August de ijzersterke fundamenten van onze relatie daveren en beven. Jep, dat is wat een kind met je doet. Maar we stapten nooit af van ons principe en gingen al van bij het begin, door met ons leven als koppel. Door af en toe samen op weekend te gaan, maar even goed regelmatig met ons tweetjes te gaan eten, een optreden mee te pikken of op koffiedate te gaan (woensdagochtend, als beide kinderen op school gedropt zijn). Brandstof voor onze relatie. Een gesprek kunnen voeren zonder tien keer onderbroken te worden. Ideeën uitwisselen. Issues bespreken. Veel lachen ook. Ik zeg altijd dat ik me pas zorgen zou beginnen maken de dag dat we geen plezier meer zouden hebben met elkaar. Jezelf blijven verzorgen is in dat opzicht ook een beetje een plicht ten opzichte van elkaar. Het houdt het vuur levende, zo ergens op dat zeldzame moment dat ik niet middenin de serie in slaap gevallen ben ;-)







Jenni.

0 keer bekeken

JOIN MY MAILING LIST

© 2018 by Madame Octopus. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon