• Jenni

Praise you, fuck you januari.

De eerste maand van 2021 is alweer voorbij, en echt, wat een rollercoaster was dat. Een rollercoaster aan emoties. Van opwinding naar neerslachtigheid. Van zelfzekerheid naar vertwijfeling. Van een hell yes naar god no.


Tijd om weer eventjes alles op een rij te zetten.


Want dankbaar ben ik....


  • omdat ik met een heel bang hartje mijn eigen coachingpraktijk studiodroom lanceerde. Bang, om de reacties. Maar bang ook omdat het een diepe sprong in het duister is. Weg uit mijn comfortzone. Ik hoef echter nergens bang voor te zijn. Het overtreft al mijn verwachtingen. Ik doe het zo graag en ben zeer dankbaar dat ik mensen mag begeleiden naar een leven met meer rust en vrijheid.

  • omdat de school weer sloot (alweer - kleine fuck you). Maar in die ellende kreeg ik weer het zoveelste bewijs van welk machtig team de wederhelft en ik zijn. De hubby paste zijn agenda meteen aan en we kwamen die moeilijke dagen samen door. Als een geoliede machine.

  • omdat ik besefte hoe weerbaar en flexibel mijn kinderen zijn. Ze hoorden pas na 15u op een maandag dat ze daags nadien voor onbepaalde tijd weer thuisonderwijs zouden krijgen. Ik hoorde geen geklaag. Wel kirrende kinderen die buiten in de gutsende regen modderballengevecht hielden. Corona zal hun jeugdherinneringen alvast niet aantasten.

  • want ik sprak enkele keren coronaproof (ik begin die term echt te vervloeken) af met vriendinnen. Buiten, met een koffie of een cava - afhankelijk van het uur ;-) en elke keer besef ik dat we daar, ook in deze vreemde tijden, meer werk van moeten maken. Dit zijn de momenten waaruit ik energie put. De lichtpuntjes in deze donkere maanden.

  • want ik zie mijn lichaam veranderen, strakker worden. Kudos voor mezelf, maar ook voor fit by charro die me 4 keer per week op de mat laat zwoegen en me van de taartjes en andere koolhydraten afhoudt.


Toch was januari ook echt geen makkelijke maand...


  • Want het lanceren van studiodroom betekende ook weer met ál mijn duiveltjes geconfronteerd worden. Die van de vergelijkingsdrang. Of mijn innerlijke criticus - zal ik hem Jimmy noemen? En dat was/is zooo uitputtend. Die eeuwige vertwijfeling en onzekerheid. Soms ben ik het beu om met hen samen te leven.

  • De verjaardag van mijn papa kwam. Hij zou 80 geworden zijn. En twee dagen later die van mijn zus. Dat blijven bitterzoete dagen.

  • De coronamoeheid hakt er diep in. Nog meer dan de afgelopen maanden. Met dank aan donkere, natte dagen, minder tijd buiten, gesloten scholen. Moeilijk soms om het licht aan het einde van de tunnel te zien.

Toch wint de praise het van de fucks. Waar ik in januari uit de bocht ging trek ik komende maand weer recht. Met stip op één: tijd met me, myself and I. En dus plande ik volgende week al een namiddag shoppen in Mechelen in. Een uur heen, een uur terug op de trein. De rechtstreekse boemel, zodat ik ongestoord kan lezen. En dan enkele uurtjes flaneren. Een verjaardagskado zoeken voor de wederhelft, in alle rust. Take away koffie drinken. Windowshoppen - want ik koop nog steeds geen kleding ;-).


Ik kijk er nu al keihard naar uit.


Jenni.


143 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

JOIN MY MAILING LIST

© 2018 by Madame Octopus. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon