• Jenni

#freelifeisthebestlife. Start to freelance!

Bijgewerkt: 20 sep 2019

Voilà, 't is gebeurd: sinds begin juli is ondergetekende één van hen. Een zelfstandige. Freelancer. Een bestaan dat velen toch aanspreekt, zoveel is duidelijk door de reacties op Insta, en jullie antwoorden op mijn vraag of ik hier meer over moet schrijven. Na weken van informatie opzoeken, sites uitpluizen, telefoontjes plegen (ja, ook kwade) en bank- en andere instanties afschuimen, is de eerste horde genomen: Jenni Coppieters is een zaak! En hoewel ik dacht dat dit de easy part zou zijn, bleek niets minder waar. Daar waar ik vrij vlot mijn eerste opdrachten binnenkreeg (met dank o.a aan mijn lieve ex-collega's!), bleek de administratieve rompslomp de meest tenenkrullende ervaring te zijn. Altruïstisch als ik ben wil ik jullie, wie weet toekomstige freelancers, behoeden voor veel tijd - en energieverlies. Zodus:

Start to freelance: wat heb je nodig om te beginnen?


(let wel, dit is vooral van toepassing voor de opstart van een eenmanszaak zoals de mijne met buiten mijn hersenpan weinig andere vormen van investering. Richt je een NV of BVBA op en dien je dus ook bepaalde investeringen te doen, dan zal je meer stappen moeten ondernemen)


  1. Een businessplan (of alleszins potentiële klanten): ik ga werken als freelance journalist & HR Consultant, wat betekent dat ik naast mijn vlotte pen en mijn ervaring niet zoveel nodig heb om te starten. Toch was het voor mij ook zaak om uit te maken voor wie mijn diensten interessant konden zijn. Netwerken dus. Denk je hierbij aan feestjes afschuimen, cava drinken en visitekaartjes rondstrooien? Dat kan, maar echt plezant is dat niet (enfin, ik heb dat nooit leuk gevonden). Het kan ook simpeler: gewoon de mensen aanspreken in je omgeving waarvoor jouw zaak nuttig zou kunnen zijn. In mijn geval was dat aan mijn ex-collega's (ik werkte 10 jaar in de HR-sector), nuttige LinkedIn-contacten en het magazine waarvoor ik vrijwillig al schreef heel informeel te laten weten dat ik zou starten als zelfstandige. En zo ging de bal heel snel aan het rollen. In tweede instantie heb ik ook een lijstje gemaakt van de bedrijven die me aanspreken en de bladen waarvoor ik in de toekomst graag zou willen schrijven. Daarvoor was het ook nodig concreet het domein af te bakenen waarin ik zou willen werken, want zowel HR als journalistiek zijn zeer breed. Dit proces is nog steeds gaande, maar eerlijk? Ergens is dat ook wel heel fijn. Want het geeft me het gevoel dat alles mogelijk is en ik nergens 'vast' aan zit.

  2. Financiële middelen: Ook hier is het een groot voordeel dat ik geen investeringen hoef te doen, in tegenstelling tot iemand die een webshop willen openen voor speciale hondenshampoo. Ik zeg maar wat. Wat ik wel gedaan heb, is voor mezelf oplijsten welke inkomsten ik zou willen genereren om onze levensstandaard te behouden. Om een kat een kat te noemen: we hebben een huwelijk waarin we beiden evenveel financiële lasten dragen. Dus diende ik voor mezelf de denkoefening te maken hoeveel geld er zou moeten binnenkomen zodat ik die lasten kan blijven dragen (aangezien ik mij onze reizen, resto's en af en toe eens een nieuwe sacoche wil kunnen blijven veroorloven - maar ik consuminder he!). Hierbij ook rekening houdend dat ik niet meer voltijds wil werken én dat er uiteraard ook bepaalde prijzen in de markt gelden. Prijszetting quoi. Een goede basis hiervoor kan je hier en hier vinden. Voor mij was het snel duidelijk dat ik enkele dagen per week voor een HR-opdracht zou moeten gaan (die voldoende centjes laat binnenrollen) zodat ik nog 1,5 à 2 dagen per week de tijd hebt om te schrijven (waar helaas veel minder riante bedragen betaald worden.)

  3. Een professionele bankrekening: om een ondernemingsnummer te kunnen aanvragen dien je een rekeningnummer op te geven. Dat wist ik dus niet. En wat de banken je ook doen geloven: in GDPR-tijden is dat niet iets dat in twee werkdagen geflikt kan worden. Zelfs niet in twee werkweken blijkbaar. Ik ga hier de Kafkiaanse toestanden niet uit de doeken doen, maar laat ons erop houden dat ik flink heb moeten telefoneren (en zelfs dreigen met vertrek bij mijn eigen bank!) om tijdig dat verdomd nummer te krijgen. Dus als je zeer snel wil opstarten: vergeet het. Tenzij je ergens nog een rekeningnummer op overschot hebt.

  4. Een ondernemingsloket: Voilà, heb je het bovenste allemaal volbracht, dan kan je eindelijk je zaak opstarten. Hiervoor ga je best naar een ondernemingsloket (tip: neem er eentje met een kantoor bij jou uit de buurt, digitalisering ten spijt krijg je nog steeds meer gedaan van een mens achter een loket dan achter een telefoon). Zij regelen voor jou de inschrijving bij de Kruispuntbank der Ondernemingen (= het register waarin de gegevens van alle Belgische ondernemingen in opgenomen zijn) en geven jou een ondernemingsnummer.

  5. Een statuut: en dan gaat het vooral om de ene vraag: Start je in hoofd- of bijberoep? Een groot misverstand dat hier nog steeds over bestaat, is dat die statuten te maken hebben met de inkomsten die je eruit haalt of de tijd die je eraan spendeert. Nope. Alles heeft te maken met je hoofdactiviteit: Als je naast je zelfstandige activiteit nog werkt als loontrekkende, ambtenaar of leerkracht, dan is de kans groot dat je in bijberoep werkt (check dat hier). Voorbeeldje: aangezien ik nog door mijn ex- werkgever uitbetaald ben tot begin 2020 en ik in die zin nog steeds tot dan officieel ingeschreven ben als bediende, ben ik nu zelfstandige in bijberoep. Vanaf 2020 gaat dat automatisch over naar een hoofdberoep.

  6. Een BTW-nummer: als onderneming ben je BTW-plichtig. Dat wil zeggen dat je BTW dient aan te rekenen aan je klanten en door te storten naar Vadertje Staat. Van de som die je doorstort mag je wel alle BTW aftrekken die je zelf aan (uiteraard professionele) leveranciers hebt betaald. Je moet per kwartaal van dit alles een aangifte doen, facturen bij de hand. Per jaar moet je ook een klantenlijst opstellen zodat Big Brother fiscus alles kan kruiscontroleren. Veel administratie dus, fijn fijn. Het goede nieuws is dat je als kleine onderneming (jaarlijkse omzet lager dan 25.000EUR) een vrijstelling kan vragen. Dan hoef je geen aangiftes te doen maar kan je uiteraard ook geen BTW aftrekken van je eigen aankopen voor de zaak. Je ondernemingsloket zorgt ook voor de inschrijving bij de BTW. Hiervoor dien je ook al (fictief) mee te geven wat je vermoedelijke jaaromzet zal zijn. Voor dit jaar koos ik voor deze optie, en als alles goed gaat lukt dat volgend jaar niet meer (of puntje 2 zal moeilijk worden)

  7. Een sociaal verzekeringsfonds: als zelfstandige dien je uiteraard sociale bijdragen te betalen. Hiermee open je zelf het recht op uitkeringen, pensioen enz. De meeste ondernemingsloketten zijn ook een sociaal verzekeringsfonds, wat mooi meegenomen is. Zij sturen je dan ook per kwartaal een factuur om je bijdragen te betalen.

  8. Geduld: We hebben het over administratie en we leven in België. Need I say more? De fout die ik dus gemaakt heb, was te denken dat al deze formaliteiten in enkele dagen rond zouden zijn. Niet dus. Neem voldoende tijd en informeer je (en lach ook eens lief naar de mensen van wie je iets gedaan wil krijgen. In tweede orde lukt kwaad kijken ook). De site van Unizo is sowieso een uitstekend startpunt - ik volgde er een gratis online startersdag waarin alle stappen via experten worden uitgelegd- en via Liantis kan je een gratis startersgids aanvragen. Succes!


en wat er ook gebeurt: koffie helpt. altijd.

#worklifebalance #momboss #intheoffice #freelancerlife

196 keer bekeken1 reactie

JOIN MY MAILING LIST

© 2018 by Madame Octopus. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon