• Jenni

To infinity & beyond.

Ik wist het al van die eerste avond zo’n 18 jaar geleden, toen we enkele ogenblikken na onze ontmoeting gearmd en druk pratend (toen al) over de Grote Markt liepen. En het gevoel had dat ik je al veel langer kende, en alles op z’n plaats viel.


Van die eerste gesprekken onder de bomen in onze eerste lente samen, en de tijd stilviel.


Van toen ik vakantiejob deed tijdens die eerste zomer, en je me als verrassing zelfgemaakte mattetaarten meegaf.


Van toen we vanwege onze jeugdigheid afscheid van elkaar namen, maar nooit echt uit elkaar konden gaan.


Van dat jaar waarop we meer dan 800 kilometer van elkaar gescheiden waren, en toch op elkaar bleven wachten.


Ik wist het omdat je altijd vertrouwen bleef hebben in ons, ook toen mijn wispelturige zelf er niet meer helemaal in geloofde.


Ik wist het ook omdat je me altijd zei nooit te willen trouwen. En je toch, tegen alle verwachtingen in, mijn hand ging vragen aan mijn papa. En me dan geheel onverwachts ten huwelijk vroeg te midden van tientallen theelichtjes (jij die alles wat naar platte romantiek neigt, schuwt) waardoor de vloer van ons huurhuis in brand vloog (echt, een romantische komedie dan nog wel).


Van al die avonden en nachten dat we waakten rond het wiegje van onze kinderen. De nachten dat je beneden met hen eindeloze rondjes draaide zodat ik wat kon bijslapen.


Van het feit dat we na al die jaren, elkaar begrijpen vaak zonder iets tegen elkaar te zeggen. En dat als we elkaar even niet begrijpen, we altijd elkaar wel snel terugvinden.


Ik weet het ook omdat je van mij blijft houden ondanks het feit dat ik overal stapels kleren en boeken laat rondslingeren, ik je op dagdagelijkse basis blijf irriteren door in mijn haar te draaien als ik TV kijk of de koelkastdeur te hard dichtsla (waardoor ze stuk ging, ik geef het toe).


Ik weet het door alle grote en kleine dingen. Een sms in het midden van de dag, het eten dat je elke dag voor ons tevoorschijn tovert, de band van de auto die je voor mij oppompt voor ik naar het werk vertrek.


Van al die dingen weet ik: je bent een specialleke, mijn thuis en mijn begin en einde. Mijn beschermer, mijn lichtpunt in het universum wanneer alles donker lijkt. Mijn Buzz Lightyear.


Al die dingen wist ik al, en toch blijf je me verbluffen. Ook na bijna 18 jaar. Wat je het laatste jaar deed voor mijn ouders, hen hielp waar je kon, de hand van mijn mama vasthield en haar gekkigheden vertelde in haar laatste uren – ook al weet ik dat dat voor jou niet evident is gelet op de moeilijke relatie die ik soms met haar had. Ik denk dat ik je deze laatste dagen nog liever ben gaan zien dan ik al deed, en ik dacht niet dat dat nog kon.


Van al die dingen weet ik: jij en ik, dat is een specialleke.


To infinity and beyond.



0 keer bekeken

JOIN MY MAILING LIST

© 2018 by Madame Octopus. Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon